ميانگذر درياچه اروميه

 

پروژه در سه بخش اصلی پل ميانگذر، پل آبگذر و حفاظت و بهسازی خاكريز آغاز به كار نمود. انجام بی‌وقفه مراحل مهندسی، تدارك و ساخت پل ميانگذر برای برقراری عبور و مهندسی پل آبگذر و خاكريز تا تحويل و تأييد مهندسی تفصيلی، به منظور ايجاد مبانی مهندسی دقيق برای فعاليت‌های آتی موضوع پيمان پروژه بودند. در مرحله مهندسی نظارت عاليه و تحويل خدمات مراحل مطالعات، مهندسی پايه و تفصيلی و مهندسی ساخت انجام شده توس پيمانكار برعهده ايرمكو قرار گرفت كه بررسی و نهايی‌سازی مدارك توليدی توسط پيمانكار، با تجهيز گروه كارشناسی در ايران و دانمارك انجام می‌گردد. با تصويب مهندسی پايه پل ميانگذر، طرح پلی با عرشه فلزی- بتنی با دو مسير مجزای رفت و برگشت خودرو هر كدام با دو باند و مسير عبور راه‌آهن در بين دو مسير خودرو برای ادامه پروژه نهايی گرديد.

اين پل در دريا بر روی پايه‌هايی مستقر بر روی 18 كيسون قرار می‌گيرد كه با شمع‌های فولادي عمودی و مايل (جمعاً به طول 35 كيلومتر و وزن 12 هزار تن) به بستر درياچه متصل می‌شوند و دو انتهای آن نيز بر روی دو كوله بتنی كه بر روی شمع‌های فولادی بنا گرديده‌اند قرار می‌گيرد. عرض دهانه‌های ميانگذر 55، 70 و در دهانه ميانی 100 متر است. در مراحل تدارك و ساخت نيز نظارت بر فعاليت‌های پيمانكار با تجهيز گروه نظارت و راهبری در كارگاه پروژه و ايرمكو تهران انجام‌ می‌پذيرد تدارك قريب به 14هزار تن شمع فولادی، 12 هزار تن آرماتور ساده و ضدزنگ، 16هزار تن ورق فولادی با ضخامت‌های مختلف و بسياری اقلام ديگر عموماً با منشاء خارجی در مدت اجرای پروژه صورت گرفته است. كيسون‌هايی بتنی كه پايه‌های بتنی پل بر روی آن بنا می‌شوند در خشكی ساخته شده و پس از آب‌اندازی در محل خود با شمع‌های فولادی نصب می‌گردند.



پس از پايان عمليات ساخت پايه‌ها، قطعات فولادی عرشه كه در اروميه و تبريز ساخته می‌شوند به كارگاه حمل شده و با استفاده از سيستم جكينگ بر روی ريل بر روی پايه ها نصب می‌شوند. قوس ميانی نيز بر روی بارج به ميان درياچه حمل شده و با جك‌های كابلی بر روی پايه‌های پل استقرار می‌يابند. در آخرين مرحله نيز عرشه بتن‌ريزی گرديده و با انجام عمليات تكميلی همچون آسفالت، نصب علايم و روشنايی پل آماده عبور خواهد شد.

 

خاک ریزی این میانگذر بعد از انقلاب ۱۳۵۷ شروع شد. حالا بعد از چندین سال از شروع احداث پل میانگذر گذشته و موفق شدند یک باند پل را در اوایل ۱۳۸۸ (۲۰۰۹) برای وسایل نقلیه سبک و باند دوم در سال ۱۳۸۹  (۲۰۱۰) به بهره برداری برسانند.

 


كارفرما: وزارت راه و ترابری مجری طرح شهيد كلانتری خدمات:مشاور كارفرما نظارت بر عمليات ساخت مشخصات ميانگذر:

طول كل: 1744متر

عرض كل: 7 /26 متر

حداكثر ارتفاع از سطح درياچه: 12متر

تعداد دهانه‌های پل: 19

دهانه طول قوس ميانی: 100 متر

عرض پل: 27/5 متر دوره اجرا: 1381-1386

 

 

 

 

موسیقی آذربایجان

امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعال
 

مردم آذربایجان ، مردمی اصیل و هنرپروند. موسیقی جایگاه ویژه ای در دل همه و آنها، از روستایی و ایلیاتی گرفته تا شهرنشین دارد و روح تک تکشان با صدای سازوآواز و داستان سرایی عاشق ها پیوند خورده است و از شنیدن آن در هر کجا که باشند احساس غرور و شعف می کنند.

موسیقی عاشقی آذربایجان ، غنی ترین نمونه و ادبیات و فرهنگ شفاهی آذربایجان است . درباره و پیشینه و اوزان ها و گوسان ها باید گفت که اوزان ها خنیاگرانی بودند که در گذر زمان خود را به چندین هنر از جمله شاعری ، نوازندگی و آهنگسازی و داستان پردازی آراسته اند.

 

گوسان ها که به نظر می رسد از نظر لفظ با اوزان ها، شباهت داشته باشد، در لغت ارمنی به معنای خواننده ، نوازنده و دلقک به کار رفته است . این داستان ها و ترانه های عامیانه از گذشته های دور، میان عاشق ها رواج داشته است . قدیمی ترین منبعی که از اوزان ها می توان نام برد، کتاب دده قورقود است .

این کتاب قدیمی ترین کتاب ترکی تلفیقی از نظم و نثر به صورت داستان است و تاثیر زیادی در سنت داستان سرایی آذربایجان گذاشته است .

عاشق ساز می زند، نغمه و داستان می سراید و با خواندن شعرهای حماسی ، احساسات پاک و انسانی و آزادیخواهانه را در روح و جان مردم زنده می کند و در اغلب داستان های رمانتیک (افسانه ای ) مانند اصلی و کرم ، عاشیق غریب ، عاشیق امراه ، عباس و گولگز، عاشیق قربان و... قهرمان اصلی داستان خود، عاشق است .

جالب است که یکی از این داستان ها با مضمون دویدن عاشق از پی معشوق و گریز معشوق و تغییر شکل یافتن او، در فرانسه هم معروف است و sesohpromatemsednosnahc نامیده می شود که میسترال ، شاعر مشهور، دوباره آن را به نظم درآورده است . نقل انواع شعرهای قطاری نیز در میان عاشق ها مرسوم است و بلندترین آنها شعری است که در آن زندگی آدمی از روز تولد تا خانه و گور توصیف شده است .

عاشق ها از دل روستا و ایل و عشایر برخاسته اند و بیان کننده و افکار و آرزوهای مردم عادی اجتماع اند و در واقع حرف دل آنها را می زنند. اصول کارشان ، بداهه نوازی است و معمولا_ آشنایی با نت و علم موسیقی ندارند و نوازندگی و خوانندگی از پدرانشان سینه به سینه با گوش کردن و به خاطر سپردن به آنها رسیده است . اما موسیقی آذربایجان تنها به این دسته از عاشق ها محدود نمی شود بلکه موسیقی ملی و علمی هم دارد و موسیقیدانان و آهنگسازان بسیاری را در سطح جهانی مطرح کرده است .

تاریخچه آن به قرن 91 و خیلی پیش تر از آن می رسد اما از قرن 19 حیات ادبی و صنعت موسیقی آذربایجان پیشرفت زیادی کرده است و در نتیجه و آشنایی نزدیک با فرهنگ و تمدن کشورهای اروپای غربی ، علم و هنر آن با مضمون و خصلتی شرقی شروع به رشد نمود. در جریان پیشرفت فرهنگ و ادبیات آذربایجان در قرن 19، اسم و آوازه و تارزن هایی چون صادق جان ، خوانندگانی چون عبدالباقی و عاشق هایی چون نجفقلی در گوشه و کنار قفقاز پیچیده و شهرت بسزایی کسب کرده بود.

تغییرات سیاسی ، اجتماعی و ادبی قرن 19، در بسیاری از شهرهای آذربایجان خودنمایی می کرد. یکی از این شهرها شوشا بود. آوازه و این شهر به علت داشتن طبیعت زیبا و افسونگر و فرهنگ مترقی نه تنها در آذربایجان بلکه در جاهای دورتر از آن نیز پیچیده بود . ادبیات و موسیقی این شهر توجه سیاحان ، ادیبان و موسیقی شناسان کشورهای اروپای غربی ، روسی و سایر ملل را جلب کرده بود. تابستان ها از گوشه و کنار قفقاز، شعرا، نمایشنامه نویسان ، آهنگسازان و موسیقیدانان در آن جا جمع می شدند و در اجرای برنامه های تئاتر، کنسرت و مجالس جشن و عروسی شرکت می کردند.

شهر شوشا مسکن استعدادهای درخشانی در موسیقی و شعر بود و چهره هایی همچون قاسم بیگ داکر، میرمحسن نواب و میرزاصادق اسداوغلو، نجف بیگ وزیراف ، خورشیدبانوناتوان و مشهدی جمیل و... نه تنها در آذربایجان بلکه در جاهای دورتر از آن نیز مشهور و شناخته شده بودند. در این خصوص موسیقی شناس مشهور و- دینوقرادوف برای موسیقی شهر شوشا که از شهرهای باصفای قره باغ محسوب می شد ارزش والایی قائل شده و می نویسد:

تاریخ موسیقی آذربایجان به وسیله و هنرمندان شوشا خلق شده است این هنرمندان موسیقی خود را نه تنها در وطن خود بلکه در سایر ممالک خاوری شناسانده اند.

 

از سایت «خانه اقوام»