امامزاده غریب حسن

نكته‌اي كه در محتواي اين استعلاميه ديده مي‌شود بكارگيري واژه « قريب » به جاي «غريب » مي‌باشد. امّا در محاورات مردم منطقه اصطلاح امامزاده « غريب حسن » به جاي « قريب حسن » كاربرد داشته و بر اين باورند كه ايشان در اين منطقه تنها و غريب افتاده و به شهادت رسيده است.
در گذشته آرامگاه غریب حسن ساختمان کوچکی بود که حدود60 متر مربع زیربنا داشته است. این بنا در سه ضلع دارای دو پنجره و در ضلع شرقی دارای یک پنجره در وسط و دو در ورودی در طرفین آن بوده است.
سقف بنا بوسیله شیروانی مسقف و طاق زیرآن با آجر پخته و گچ ساخته شده بود.
آرامگاه دارای ضریح نبوده و تنها حصار چوبی دور قبر را احاطه کرده بود. صندوقچه‌ای نیز در کنار درب ورودی تعبیه شده بود تا زائران نذورات نقدی خود را درون آن اندازد. در سال 1370ش ضریح فلزی با رویه نقره ای رنگ به ابعاد 1/5در 2 متر که با مبلغي در حدود یک ميليون تومان در اصفهان ساخته شده بود نصب می گردد. در سال 1382 ضریح کنونی با هزینه 28 میلیون تومان در اصفهان ساخته و بجای ضریح پیشین نصب می گردد.
 
garib-hasan1    garib-hasan2
 
جبهه اصلی نماي خارجي بنا در ضلع شمالي قرار گرفته و از ظاهری کاملاً متقارن برخوردار است. 
بناي امامزاده داراي پلا ني مستطيل شكل به ابعاد 26/15×26/80 متراز چهار بخش : هسته اصلي، ميانسرا، موتورخانه و اتاق كنترل تشكيل شده است. 
گنبد اين بنا از نوع پيازي و روكش آن از ورق آلومينيومي آبكاري شده طلايي می باشد ، بلندای آن 11/80 متر و داراي 12 نورگير فلزي است که دور تا دور ساقه گنبد در فاصله هاي معين تعبيه شده است بلندای ساقه 80/1 متر‌ است.
مناره هاي امامزاده در ضلع شمالي به بلندای 21 متر ساخته شده كه پايه و بخشي از ساقه مناره ها تا بلندای 5/4 متر در اتاق هاي مجاور ميانسرا قرار گرفته، راه ورودي مناره ها نيز از همين اتاق ها است.
ضريح مطهر تركيبي ازچوب با روكش نقره اي و طلايي و استيل مشبك به ابعاد 2×3 مترو بلندای آن بدون احتساب پايه و تاج ضريح 2/25 متر و پايه ضريح از سنگ گرانيت سياه به بلندای 20 سانتي متر است./س

{google_map}37.489651,45.152521{/google_map}

  

كاظم داشی

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

 

كاظم داشی 

كاظم داشی صخره ای است با محوطه دیدنی كه به صورت شبه جزیره در عمیق ترین نقطه دریاچه ارومیه واقع شده و موقعیت مهمی دارد و این محل در سابق به نام قرخلار (قرخلار كلمه ای تركی است، محل سكونت چهل نفر) مشهور بوده است.

راه شوسه مانند به عرض 60 متر و طول تقریبا 500 متر از وسط دریاچه می گذرد كه به دامنه كوه می رسد و دهكده ای را در كنار دامنه همان كوه بنا نموده بودند و دامنه آن جاده ای به طور طبیعی به طرف بالا ساخته شده بود .

دردالان این قلعه كه به جاده 6متری مكعبی شكل برمی خوریم كه به طول 200 متر عمق به دریا منتهی شده و یكباره مسدود می شود و روی همین جاده 6 متری به دستور كاظم خان پل انداخته بودند . 

در كاظم داشی، در زمان قدیم قراولخانه ای محكم درست كرده بودند و درب قراولخانه را در وسط دو پایه سنگی از مرمر سفید قرار داده بودند و روی یكی از پایه های مرمری مزبور عبارت : (ابونصر حسین بهادر خان حكمران ...) و روی پایه دیگر نیز : عبارت الضفر علی الله السلطان الاعظم المطاع الحسین ... را با خط زیبای نسخ حك كرده بودند. 

در قلعه مزبور چاهی وجود دارد كه در قله كوه واقع شده و عرض آن 5/2 متر وطول آن 5/2 و عمق آن در 7 و 8 متری طوری تسطیح كرده بودند كه در مواقع بارش باران و برف آب لازم در آن جمع گردد. 

در سمت غربی كوه غاری به شكل گنبد حمامهای قدیم كه در وسط آن از سنگ كنده شده (حجاری شده) وآب زلال قطره قطره در وسط طاق آن چكیده و در حوظ داخل آن وارد می گردد . 


كاظم خان در این قلعه ساختمانی دوطبقه ساخته و خود و خانواده اش در آنجا مقیم گشته و در این قلعه آهنگری - تعمیرگاه قایق سازی دایر كرده و به ساختن توپ سرپر و باروت وفشنگ و غیره می پرداختند . 

از این قلعه در زمان وجناءبن رواد و محمد بعیث (در زمان خلفای عباسی) بصورت دژ محكم استفاده می شد.